Illustreren met zelfvertrouwen

Zelfvertrouwen is een heerlijk gevoel voor iedereen en zeker ook als je een maker, een illustrator bent.

Voor mij staat illustreren met zelfvertrouwen voor de vaardigheid om een realistische inschatting te kunnen maken van wat je kan. En dat je weet waar je jezelf nog in wilt ontwikkelen of wat je wilt leren. Dat je er op vertrouwd dat je werk er mag zijn en dat je weet waar je hulp kan vragen als je dat nodig hebt. Dat je weet dat je niet perfect hoeft te zijn en dat er ook iets mis mag gaan.

Zelfvertrouwen is een prettig gevoel, het ons laat groeien en bloeien. Het helpt je om te kunnen doen wat je graag doet, om plannen te maken, om op mensen af te stappen om uitdagingen aan te gaan en om te groeien.

Als we het over zelfvertrouwen hebben gaat het ook over kwetsbaarheid. Want dat is de andere kant van de medaille.

Dat je je kwetsbaar voelt in of je wel goed genoeg bent zoals je bent en in wat je maakt. Of het wel goed genoeg is. Een gebrek aan zelfvertrouwen haalt je naar beneden, alles gaat moeizaam, je voelt je onzeker je blokkeert in je werk en als het een blijvend gevoel is maakt het je uiteindelijk ongelukkig.

Als je weinig zelfvertrouwen hebt zal je de neiging hebben belangrijk te vinden wat een ander van jou en je werk vind omdat je jezelf daar niet genoeg in vertrouwt. Je doet eerder wat er van je verwacht wordt, wat je denkt dat anderen goed vinden dan zelf inbreng te hebben in wat jouw ideeën en mening en smaak is. Je kan zelf te kritisch naar je werk gaan kijken en te hoge verwachtingen van je werk gaan koesteren.  Gebrek aan zelfvertrouwen kan maken dat je jezelf terug trekt en in het ergste geval jezelf en je werk uiteindelijk niet (meer) laat zien. Je merkt dat je niet lekker werkt, het is net of er iemand over je schouder zit mee te kijken die niet heel blij is met wat je doet.

Deze ander die over je schouder meekijkt kan ook in de loop van je leven zo’n invloed gehad hebben dat je die als jezelf ervaart. Of in jezelf. Dat het lijkt of je zelf over je schouder mee kijkt. Maar het komt altijd in eerste instantie van buiten af. Je hebt ooit ervaren dat je kritiek hebt gekregen. Als heel jong kind had je wel zelfvertrouwen. Daardoor heb je leren lopen, praten, fietsen en alles wat je nog meer geleerd hebt. Je had er vertrouwen in dat het je zou lukken hoe moeilijk het ook leek. Het onzeker zijn is iets dat zich ontwikkeld in de loop van je leven.

Hoe komt dat eigenlijk dat we ons vaak gemakkelijk onzeker laten maken, dat we wat de ander vind belangrijker vinden dan wat we zelf vinden? En/of dat we super kritisch zijn over ons eigen werk?

Daar speelt kritiek die je krijgt of ooit gekregen hebt een grote rol in. Ik denkt dat er een aantal aspecten zijn die ons als illustratoren kwetsbaar laten voelen:

  1. Als je merkt dat je nog niet de vaardigheden hebt die je zou willen hebben. Je wil losser werken, je kan geen goede handen tekenen, je hebt geen kunstacademie gedaan of je kan niet met photoshop overweg. Vaak ontstaat dit omdat je jezelf vergelijkt met anderen. Vaak met de besten uit het vak.
  2. Als je wilt kunnen werken als illustrator moet er iemand zijn die jou vraagt, die jouw werk waardeert en die er voor wilt betalen. Dus ben je afhankelijk van de mening van een ander. En je bent afhankelijk van je maatschappelijke en financiële positie. Die op dit moment in Nederland niet voor iedereen heel rooskleurig is. Het lijkt erop dat we als illustratoren niet heel erg gewaardeerd worden in ons werk. We moeten hard werken om genoeg geld binnen te krijgen en om niet als hobbyisten gezien te worden.
  3. Jouw ervaringen in het verleden met gezien en gewaardeerd worden als mens en als maker. Ik ben bang dat de meesten van ons wel eens flink afgeserveerd zijn op wie we zijn en wat we doen. Soms met de beste bedoelingen maar in jouw zit dat gekwetste kind, mens. Als je die ervaring niet volledig verwerkt hebt dan wordt je al gauw getriggerd in die oude afwijzing, die oude pijn.

Het tweede is niet zozeer een individueel probleem. Het eerste kan je zelf aanpakken door minder kritisch (perfectionisch) naar jezelf te kijken en/of door te leren wat je wilt kunnen. Dat is niet altijd zo makkelijk als het lijkt. Het laatste is ook niet gemakkelijk om alleen te doen. Het is mijn expertise om je te helpen met meer plezier en zelfvertrouwen te kijken naar wat je maakt en om je te hlepen inzicht te krijgen in wat de oorzaak is van je onzekerheid, je kwetsbaarheid en je te helpen daar aan te werken.

Wat je kan doen is voor iedereen anders omdat we allemaal andere mensen zijn maar ook omdat de oorzaak van ons onzeker of kwetsbaar voelen niet hetzelfde hoeft te zijn. De één wil het tot de bodem uitzoeken en oplossen. De ander wil het leefbaar maken op een zo simpel mogelijke manier en dus er mee leren leven. Wat voor de één werkt hoeft niet voor de ander te werken.

Ik geef hier verschilldende tips en neem de tijd om te kijken wat voor jou werkt en wat bij jou past.

Dit werkt trouwens wel voor iederen: Wees lief voor jezelf! Doe alsof je je beste vriendin bent en behandel jezelf ook zo. Geef jezelf de tijd en ruimte om uit te zoeken hoe je met je onzekerheid om wilt gaan.

Je kan als je dat wilt een meer therapeutische aanpak kiezen waarbij je opzoek gaat naar wat de oorzaak is van je onzekerheid, je angsten en je gebrek aan zelfvertrouwen. Door hier meer inzicht in te krijgen leer je dat het een niet reële onzekerheid is omdat die gebaseerd is op iets uit het verleden en niet met het heden te maken heeft. Inmiddels ben jij een ander mens in een andere situatie. Je kan hier hulp bij vragen. (zie ook bij de tips hieronder)

Je kan ook zelf heel veel doen. Hieronder vind een aantal manieren om je zelfvertrouwen te vergroten:

  • Realiseer je dat jouw beperkingen ook je kracht kunnen zijn. Terwijl je oplossingen zoekt kan je je juist je eigen stijl ontwikkelen. Als je iets niet kan tekenen en daar bijvoorbeeld een foto voor gebruikt is dat iets dat eigen is aan jouw werk.
  • Complimenten die je krijgt opschrijven en verzamelen. Hang ze boven je bureau of op je wc. en lees ze regelmatig.
  • Negatieve gedachten die in je hoofd zitten opschrijven en omzetten in positieve gedachten. Je kan er niets van wordt dan je kan het! Hang de lijst met positieve zinnen op een duidelijke zichtbare plek. Oefen jezelf om zodra je een negatieve gedachten hebt die hardop in de positieve versie uit te spreken.
  • Af en toe uit je comfortzone stappen, nieuwe ontdekkingen doen en ervaringen opdoen. Doe bij voorbeeld mee met de ‘fun start of the week’ of een andere creatieve challenge!
  • Vergelijk jezelf vooral met jezelf. Kijk naar ouder werk, kijk waar je in vooruit gegaan bent. Kijk naar waar je een jaar geleden stond en hoe het nu gaat.
  • Ken jezelf, weet wat je wilt, wat je kan, wat je niet kan, wat je wilt leren, waar jezelf in wilt ontwikkelen en waar je hulp bij nodig hebt. Het is heel sterk als je om hulp kan vragen! Weet waar je blij van wordt waar je ongelukkig van wordt, wat jouw manier van werken is, wat jouw stijl is. Wanneer je lekker werkt, wanneer niet. Bijvoorbeeld juist wel of juist niet ‘s avonds. Voor wie werk je graag, hoelang werk je graag. Wat heb je nodig om goed te kunnen werken. Kortom zorg dat je een realistische kijk hebt op wie je bent en wat je kan. En handel daarnaar zoveel als mogelijk is.
  • Ga een gesprek aan (bijvoorbeeld door het opte schrijven) met je onzekerheid met je angst. Met je innerlijke kind dat beschadigd is. Het is je vriend, het wil je helpen. De angst onzekerheid had ooit een functie, het beschermt je. Kijk of het nog nodig is om die onzekerheid te voelen in de situatie waarin je nu zit. Of de onzekerheid reëel is. Zo ja, bescherm jezelf, zo nee laat het los.
  • Schrijf een aanbevelingsbrief alsof je bij je zelf gaat solliciteren. Een zo positief en toch realistische beschrijving van wie je bent en wat je kan. En wat je nog gaat doen of nog wilt doen.
  • Een dialoog aangaan met je innerlijke criticus. Wat wil deze van jou of voor jou en wat wil jij? En wie bepaald wat? In hoeverre ben je blij met de IC en wat is niet prettig? Hoeveel ruimte mag de innerlijke criticus innemen? dit kan ook heel goed schrijftelijk.
  • Zoek uit wat het onzeker zijn je oplevert. Wat is de winst? En wat kost het je? Wat is je verlies? Hoe verhoud dit zich en wil je er andere keuzes in maken.
  • Benoem wat het ergste is dat er kan gebeuren als je faalt. Hoe erg is dat? En is het evengoed de moeite waard om te dit te doen?
  • Schrijf een dialoog uit tussen jouw zelfvertrouwen en jouw onzekerheid. Wat hebben ze elkaar te zeggen?
  • Voel waar je onzekerheid zit in je lichaam en waar zit je zelfvertrouwen? Het kan helpen met je aandacht naar de plek van het zelfvertrouwen te gaan als je je onzeker voelt. Of in ieder geval weg te gaan bij het gevoel van onzekerheid. Je ergens anders op te focussen.
  • Zoek uit waar je onzekerheid over gaat door een lijst te maken. Ik ben bang voor…, Ik ben bang omdat…, Ik ben onzeker omdat…, Ik ben onzeker door…, Mijn zelfvertrouwen verdwijnt als…

Ga de diepte in door tot de kern van je onzekerheid door te dringen. Dit is lastig om alleen te doen, je kan hier beter hulp bij vragen. Vraag steeds wat is het ergste dat er kan gebeuren als ik onzeker ben.

Bijvoorbeeld als antwoord: “Dan voel ik me niet prettig.” Wat is het ergste dat er kan gebeuren als je je niet prettig voelt? Net zolang tot je in herhaling valt of tot je een sterkte emotie voelt. Dat laatste is wat je wilt. Nu voel je wat er op het spel staat. Je komt bij de oude onderliggende pijn. Als je hier doorheen kan gaan, dit kan voelen dan verwerkt je het onderste blokje in de stapel van onzekerheden waar je steeds last van hebt en stort de toren in. Met andere woorden je hoeft deze onzekerheid niet meer te voelen. Hier kan hulp bij vragen door een creatief consult te doen als je er niet zelf uit komt. het is namelijk best lastig om dit voor jezelf te doen.

Wat je beter kan vermijden om te voorkomen dat je onzeker wordt:

  • Jezelf gaan vergelijken met anderen, met mensen die succesvoller zijn dan jij, die verder zijn dan jij. Dus scrollen op instagram niet om geïnspireerd te raken maar om jezelf naar beneden te halen. Stop zodra je voelt dat je jaloers  wordt, dat je depri wordt.
  • Doelen stellen of juist geen doelen stellen. Voor mij werkt doelen stellen niet goed omdat ik niet in staat ben deze realistisch te stellen. Ik haal ze vaak niet en dat is niet goed voor mijn zelfvertrouwen. Bovendien weet ik (zeker op de lange termijn) niet wat goed voor me is. Ik laat me liever verrassen en sta liever open voor wat er op mijn pad komt. Maar als je chaotisch bent of houvast nodig hebt in wat je wilt. Als je de neiging hebt om alle kanten op te gaan, kunnen doelen juist weer goed helpen om je zeker te voelen over je werk.
  • Jezelf afhankelijk opstellen van de mening van een ander.
  • Jezelf vereenzelvigen met je werk. Als je werk kritiek krijgt voel je dat als kritiek op wie jij bent. Je bent veel meer dan het werk dat je maakt.
  • Een slecht betaalde klus aannemen.
  • Een klus aannemen die ver boven je kunnen is.

Tips:

  • Download ‘fluisterende vogels zine fluisterende vogels (8 downloads) ., print het dubbelzijdig en snij of knip de bladzijden doormidden over de korte middenlijn. Vouw de bladen in elkaar en eventueeleen nietje in het midden. Je kan het nu gebruiken voor een soort kleur meditatie. Terwijl je kleurt focus je je op wat voor positieve boodschap de vogel (jouw onderbewustzijn) je wilt geven. Schrijf die op. Deze week gratis, daarna in mijn shop voor €2,50.
  • Doe een creatief consult, ik kan je helpen met inzicht krijgen en ook meer persoonlijke tips geven
  • Neem contact op als je nog vragen hebt!

Share This:

Op je gevoel af gaan kan je oefenen.

You can read this in your own language when you use the Google translate button, top right.

Vanmorgen trok een bepaalde kant van een pad op mijn dagelijkse ochtendwandeling mij  heel erg aan. Ik luisterde naar mijn gevoel (naar dat wat me aantrekkelijk leek, waar ik zin in had).

De beloning was het zien van twee ijsvogels. En voor mij is dat een geweldige manier om de dag te beginnen. Ik word daar erg blij van en het geeft energie.

Steeds vaker lukt het me om bij mijn eerste gevoel te blijven. En steeds vaker merk ik dat het goede keuzes zijn. Ik train mezelf want het gaat niet vanzelf.

Ik vind het makkelijker om naar mijn gevoel te luisteren als ik creatief bezig ben. Dan kan je ook oefenen, door in je werk keuzes te maken op je gevoel.

Dus niet kiezen zoals het hoort; haar is niet groen en de lucht is niet bruin. Of zoals je geleerd hebt;  rood en roze vloeken bij elkaar en een hond heeft vier poten. Maar keuzes maken die voor jou goed voelen. Een groene hond met vijf poten en roze met rood truitje aan tegen een bruine lucht. Waarom niet?

Deze hond heb ik getekend nadat ik mijn blog geschreven hebt. Niet op mijn gevoel maar als illustratie.

Het mooie is dat je hiermee ook je eigen manier van jezelf uitdrukken ontwikkelt. Je eigen stijl. Een laagdrempelige manier om dat te oefenen kan het eenvoudig inkleuren van een kleurplaat zijn.

Dus niet doen zoals het hoort maar wat voor jou goed voelt, niet nadenken maar voelen waar je zin in hebt. Wat jij aantrekkelijk vind. En bewust te blijven wat er in en met je gebeurt als je dat doet.

Hier is een gratis te downloaden kleurplaat die ik een tijdje geleden gemaakt heb, geïnspireerd door een les van Cori Dantini.  

Kleurplaat download: kleurplaat (57 downloads)

Als je behoefte hebt om te praten over wat je ervaart, stuur me een bericht. Of reageer hieronder, vind ik leuk!

Groet, Herma

Share This:

Follow your heart, how do you do that?

De Nederlandse vertaling staat helemaal onderaan.

You often hear and read that you should follow your heart. But that is quite an abstract fact.Your heart is a muscle that pumps blood around your body. You cannot follow it, it is in you and follows you wherever you go.

What then? The heart symbolizes love. It is about what you love. So follow what you love.

What does follow mean? Not the literal opinion, that you walk behind the person you love. It means that you do what you love to do, that you do something to effectuate what you want.That you are working to turn your needs and desires into reality.

Unfortunately, there are quite a few obstacles on that road. For me it was a really important thing to learn to discover what I love, what my needs are. I didn’t know that anymore.

For example, I like cake, a glass of cold white wine or blaming the other person so now and then. Not really recommendable things to follow. What are important things for me to do? And how do I know it is my desire and not someone else’s?

I was looking for a simple tool. My starting point was that deep down you know what you want, but a lot of noise has come over it in the course of your life. Standards and values ​​that do not fit but that you must adhere to. Norms and values, learned fears, old negative experiences, etc. The trick is to get rid of that noise.

Usually your first thought, your first inspiration or answer is what you really want. As soon as you become aware of it, the noise comes: that’s not possible, that’s not allowed, that’s scary, etc. So if you can hold onto that first thought or inspiration and be aware of what happens next, you can practice becoming more aware of what you want.     

I have developed the heart wish cards (Hartewenskaartjes) a while ago as an aid to get to your first feeling. About 50 cards with basically the same question but always asked differently and always aimed at eliminating the noise.

Almost 100 sets have been sold. The last three are in the shop. For sale.

I am thinking of making a second series, do you think there is a need for that?

Or for an English series?

With love, Herma

Volg je hart, hoe doe je dat?

Je hoort en leest vaak dat je je hart moet volgen.Maar dat is best een abstract gegeven. Je hart is een spier die bloed rond pompt in je lichaam. Die kan je niet volgen, die zit in jou en volgt jou waar jij gaat.

Wat dan? Het hart staat symbool voor liefde. Dat waar je van houdt. Dus volg dat waar je van houdt.

Wat betekent volgen? Dat betekent dat je doet wat je wilt, dat je iets onderneemt om dat waar je van houdt voor elkaar te krijgen.

Dat je er aan werkt om je behoeften en verlangens in werkelijkheid om te zetten. Jammer genoeg zijn er nogal wat obstakels op die weg. Voor mij was een heel belangrijke om te leren te ontdekken waar ik van hou, wat mijn behoeften zijn. Dat wist ik niet meer. En soms nog steeds niet.

Ik hou bijvoorbeeld van taart, van een glaasje koude witte wijn en van de schuld in eerste instantie bij de ander leggen. Niet echt aanbevelenswaardige zaken om na te jagen. Wat zijn dan wel belangrijke zaken voor mij om me mee bezig te houden? En hoe weet ik dat het mijn verlangen is en niet dat van een ander?

Ik zocht naar een simpel hulpmiddel. Mijn uitgangspunt was dat je diep van binnen weet wat je wilt maar dat er veel ruis overheen is gekomen in de loop van je leven. Normen en waarden die niet bij passen maar waar je je wel aan moe(s)t houden. Aangeprate en aangeleerde angsten, oude negatieve ervaringen etc. De kunst is om die ruis kwijt te raken.

Meestal is je eerste gedachte, je eerste ingeving of antwoord wat je echt wil. Zodra je je het bewust wordt komt de ruis: dat kan niet, dat mag niet, dat is eng, enz. Dus als je die eerste gedachte of ingeving vast kan houden en bewust kan zijn van wat er daarna gebeurd kan je oefenen om je steeds bewuster te worden van wat jij wilt. En wat je tegenhoudt.

Ik heb de hartewenskaarten ontwikkelt, al een tijdje geleden, als hulpmiddel om bij je eerste gevoel te komen. Ongeveer 50 kaarten met eigenlijk steeds de zelfde vraag maar steeds anders gesteld en steeds gericht op de ruis te elimineren. 

Er zijn er bijna 100 setjes verkocht. Ik heb de laatste 3 in de shop gezet.

Ik denk er over om een tweede serie te gaan maken, denk je dat daar behoefte aan is?

Liefs Herma

Share This:

To be or not to be, what do you want?

This week I discovered what this famous sentence by Shakespeare means for me. Special ‘not to be’. Why go with the flow is good for me and maybe also for you. And why setting goals doesn’t work for me and maybe also for you.

I heard it so often. You need to be in the moment. You need to go with the flow. But it were just words to me. I can see and feel the truth in it. But didn’t know how to practice it.

That is because I also hear: you have to set goals. You have to know where you are in one year, or in five years. That is what (business) coaches teach us. And I hope that works for a lot of people but I discovered that it doesn’t work for me.

It confuses me. It assumes that you can plan your life, that you can force what you want. And it also assumes that you know what you want and that you know what is good for you.

Well, my experience is that life isn’t predictable. Plans can be cancelled. I don’t know what is good for me. I made a lot of mistakes in that. And how can I know what I want over a year or over five years?

I only know what feels good for me now, today, this hour. Setting goals gives me stress, it makes me feel I have to do a lot instead of feeling the freedom to do want I want. What I want can be different every day. So I can’t make plans for next week because I don’t know if that is what I want next week. Making plans makes that I can’t feel or see what is in the moment, I can’t hear the whispers (my feelings) that tell me what to do. I lose contact with my intuition. Making plans makes me feel anxious about my abilities to achieve them.

Thinking about the future makes me feel as if today is not okay. As if I’m not okay. I have to be better, richer, more successful and so on.

All situations that I can call ‘not to be’.

I want to enjoy life now. I had my birthday last week. It is a good moment to let go all the expectations for the future and to do what I feel in the moment. And being curious about what it will bring me. I practiced it the last days and I feel amazing. I get more energy because I do whatever feels good to do. And yes vacuuming is part of that …

While writing this I realize that is how I make art. I don’t like to plan because it is boring and predictable. And it raise expectations that often fail. I love to surprise myself when I make art.

What I also love is to inspire people, specially creative people. Because when you create you are in the moment and you go with the flow…. You are = ‘to be’. And that feels amazing!

All the art on this page is made without a plan how it should look and without wanting it to be perfect. Just for having a good time.

Enjoy! Herma

Share This:

How to start a project?

Are you a doer, a feeler or a thinker and how can that knowledge help you as a maker when you start a project? Doing, thinking and feeling, we all do that during the creation process.  

But we are from nature a doer or a feeler or a thinker. We all have our own approach to start a work.  

A doer can’t wait to start. Listening to an explanation is hard. She has already the pencil or other tool in her hands to start.  She likes to start without a plan. Only a roughly idea what she wants to make. Problems are being solved during the process.  The outcome can be a surprise. Give her some materials and tools and she will make something. It is hard for her when she had to search for background information, reading how to do something, work according to a plan or when she has to practice before she can start her work. 

A thinker likes to delve into the topic. To read, to surf the Internet, to try out, to formulate a concept. Before she starts she needs time to think about what she need to know, how she will approach the process and what she wants from the end results. She doesn’t like to start without some preparation time because she needs a plan before starting. She looks at all possibilities before making a decision. And the danger is that she doesn’t start the work at all.

A feeler can only start when she feels what she wants. When she feels inspired by a landscape, a flower or a face.  She needs the right feeling before she can start. Only that will make her happy during creating.  It is hard for her to follow a class which is given by a doer or a thinker. Because they work completely different. She needs space and time to work and to be able to stay in contact with her feeling. Working in a group can be challenging. Or making something that doesn’t feel right, that she doesn’t like.

It is confusing because we all do, think and feel during the making process.  But it can be handy to know what the best start is for you. And to know why you struggle when you are forced to work in another way.

Do you recognize yourself in one of these descriptions? 

If you have questions or comments please send a message

Ps: in this video you can see me as a doer struggle with a concept (thinker) to make a illustration for this blog.

Share This:

Je wilt iets tekenen maar weet niet wat.

Je wilt iets tekenen maar weet niet wat, hoe kan je dat aanpakken?

Eén mogelijkheid is het internet!

Er is zoveel (betaald en onbetaald) te vinden online. Zelf zoek ik graag een teken of schilder tutorial op Youtube of zoek ergens een gratis les. Meestal geeft dat me genoeg houvast om aan de gang te gaan. En heel vaak leer ik er iets nieuws van.

Carla Sonheim  is één van mijn favoriete leraren. Ze heeft heel veel lessen op haar site. Zowel van haar zelf als van andere kunstenaars. En ze heeft een heel aantal gratis lessen, super aantrekkelijk!

Op dit moment ben ik erg enthousiast over: “Best of” (Lessons from Our Teachers) Zeventien gratis lessen van zeventien verschillende kunstenaars.

Cori Dantini is er één van. Ik ben een fan haar creatieve gezichtjes. Het was net de inspiratie die ik nodig had om weer met plezier gezichtjes te maken. Ik heb al op veel manieren portretten of gezichten gemaakt. Je ziet er hier een aantal. En ik merkte dat ik de laatste tijd niet meer zoveel plezier had in gezichten maken. Nu is dat terug.

Gezichtjes tekenen

Ik hoop dat jij hier ook geïnspireerd door raakt!

Dus als jij niet weet wat je zal gaan tekenen of schilderen geef ik als tip om eens bij Carla Sonheim te kijken. Of een Youtube tutorial te vinden. Maar pas op voor je het weet zit je alleen filmpjes te kijken en ben je nog niet aan het tekenen!

Veel plezier! Herma

Share This:

Drawing emotions

These faces are about emotions, as all of my work is. I’m really interested in emotions.

And how to draw them. But I find it difficult to draw an emotion on purpose. So I try to draw an interesting face. That is not difficult for me, I just exaggerate proportions and draw not perfect. That gives unique faces and expressions. And it also makes me curious about what is going to happens next. I love to work without a plan and surprise myself.

It is my intention to give the viewer a recognition, a
smile or some other feeling. Because that makes art interesting.

I used Procreate on my IPad for these drawings, it is my most favorite digital drawing app. I cut out interesting vintage glasses and drew a face around them.

I’m not sure why I used a red cross. Just like it.

On FaceBook I asked what emotions people see in these faces and I love the answers. I want to share them.


Unhappy, tiredness, grumpy 2x, negativism- displeasure, …, listening to the news of number 3 and grimacing, disbelief, I had it!, embarrassed and sadness.


Hmmmmm, I’m thinking about something, surprised, bored, Scepticism – wonder – indifference, maybe.., listening to the news of number 3 and grimacing, doubtful, mischief, mmm, I’ll think about it, thinking and concern.


Happy/satisfied, again?, unsure, A shy happiness – mild amusement, appears to be enjoying a smug smile at her FB feed, in agreement but a bit dissatisfied, more difficult and confusing because of the masks (corona), ya right, I still have it, upset and happiness.


Surprised at what she is seeing, I heard this before…, inquisitive, Surprise, slight anxiety, determination of some sort…, listening to the news of number 3 and grimacing, catching some kids being naughty, more difficult and confusing because of the masks (corona),that’s it! Yup I’ve seen this before, surprised and curiosity.


I made more faces, what emotions do you see?

Share This:

What inspires you to make art?

Last year I joined the 100days project in 2018 with faces. I had really fun with it and I succeeded to make 100 faces. So this year I was a bit more ambitieus. I wanted to make 100 faces again but only of famous Dutch women. I wanted to paint them with watercolor. No digital faces. And I want to write a little biography of these women. You can find them on my instagram account

I was very excited and motivated when I started. Convinced that I could make a 100. Well by now I guess you know I failed… That make me think about my creating process. I love to start a new project, a new technique and I sometimes I make wild plans for series. But often I loss my interest halfway and find it hard to finish the project.

I know that of myself so I only start a project when I’m convinced that I want to finish it. And now I disappointed myself. I could make more of these faces. But my first rule of making art is that I really want to make it. Not for the result but for the joy of playing. And I know it shows when I don’t have fun while making it.

So that make me think what is the motivation to make art for me. One very important reason is being curious, what will happen if…. So the moment I know the technique or I know how my painting(s) will look, I have to motivate myself to finish it. When it is almost finished it is not too hard. But with these ladies, 79 to go…. you understand…

I guess that’s why I love to take lessons to discover new ways of making art. I want to surprise myself. I find that the greatest joy of making art. To start and not knowing what the end result will be. That is what happened with this painting/collage, I started making stains and now it is a kind of story.

Do you know what your motivation is for making art? I’m really curious about that. Please leave a comment. Thanks!

Share This:

How your art can show you your inner world

This week I made houses in an excellent lesson by Carla Sonheim. They ought to be open like dollhouses. The chambers are open and you can see all there is in the house. I made twelve mini houses.

I had fun searching, cutting and pasting. Adding lines was very satisfying. I fell in love with the farm with haystack (fourth upper left) and was happy. While scanning them and editing them in Photoshop I realize that all the houses have doors and they are not open at all.

So my art tells me that at this moment I have difficulties with being open. I want a door that I can close. Interesting…and I do recognize that. I feel a bit vulnerable these days. Without these houses I wouldn’t think about myself like that. I wouldn’t be aware that I have to take care of myself.

The next fun part was to make a big dollhouse. I printed familyphotos that I wanted to use. And I paid extra attention to make it an open house. Both houses where not easy but it was fun to make and I added some of the family photo’s who fitted the best. I was happy with them when they were finished. Until I realized with a shock that in both houses which contains pieces of my actual house and therefore are my houses my mother appeared.

I don’t want my mother in my house. You can see a house as metaphor of who you are. I didn’t think about that while making it. So it surprised me. I know I have to do some work literally and figuratively. That is what my art tells me. I will probably paste a photo of me over my mother. And may be give my mother her own house. It will take some time.

That is so strong about art! It tells you things about yourself that you don’t notice if you don’t take the time for it. And the most wonderful thing is that I believe that you are the greatest expert yourself to see what your art is telling you! When you are not sure or you don’t see it you can ask someone you really trust to look with you. You will learn to be the expert.

For #marchmeetthemaker2019 I made an Instagram post and it was very satisfying to collage a closed house where I have my own spot while being creative.

Have fun making art!

Share This:

My first illustrated book

Two years ago someone ask me to illustrate an education book for little children. It is about two women who love each other and live their live with pleasure and with difficulties.

I took my time. One illustration in a month. And I finished 10 illustrations. I was happy and she was happy.

But unfortunately it will not be published. I want to show them all in this blog to say goodbye to this project.

Luckily I’m working on a new project and I can do it much faster this time! I keep you informed!

Herma

Share This: